Pluk
sept 2024
Het is nu september 2024 en volgende maand wordt ze 14, mijn kleine grote vriendin of kan ik beter zeggen mijn grote kleine vriendin.
Ik bedoel Pluk.
Pluk is een ruwharig dwergteckeltje en het is over een paar maanden 8 jaar geleden dat ze op m’n pad kwam.
8 jaar geleden alweer, daar zat ik op de bank in m’n huisje aan de Paardebloem. Ook zoiets want hoe krijg je het voor elkaar om als juffrouw Paardenbloem, al jaren vóórdat ik hier woonde m’n bijnaam binnen Project7-blad, om aan de Paardebloem te komen wonen.
Ha ha maar dat is een ander verhaal.
Nu de Pluk. Ik zat daar dus en ik mistte m’n honden. Mijn hele leven heb ik honden gehad, grote en kleintjes in totaal zijn er zo’n 7 honden in m’n leven geweest en nu was het stil. Het begon dus te kriebelen, ik dacht een klein hondje kan ik hier makkelijk hebben alleen welk ras wordt het dan of geen ras, kan ook. Ga ik voor een pup of voor een ouder hondje. Poeh allemaal afwegingen kwamen langs en af en toe was ik op het net aan het surfen.
En toen op een avond , het was al best laat maar ik dacht ik moet toch nog even kijken op internet. En daar kwam ze langs een ruwharig dwergteckeltje 6 jaar, aan doenlijke blik, stoere snor en er was door omstandigheden geen plek meer voor haar.
Ik werd gepakt door haar blik en dacht stuur een mail we gaan het zien. Ik moet wel een klik met haar hebben anders wil ik het niet. Afijn lang verhaal kort, ik kreeg antwoord en de afspraak stond. Wel balen want ik moest nog een week wachten vóórdat ik een plekje in de agenda had maar afijn, elke dag telt af.
Het was maandagochtend, ik naar Amsterdam en kon zowaar parkeren voor de deur. Druk op de bel…. en ik hoorde niets…. de deur ging open en bovenaan de trap stond ze te kwispelen. Groot pluspunt, geen geblaf. Ik heb een Duitse Herder gehad die blafte ook niet en dat vind ik erg fijn.
Afijn ik naar boven en werd vriendelijk begroet. Pluk wilde meteen bij me op schoot tja en daar is ze niet meer vanaf gegaan. De heer des huizes vertelde me dat hij blij was dat ik was gekomen waarop ik zei, maar we hadden toch een afspraak. Hij vertelde dat er in die week nog drie mensen zouden zijn gekomen maar er was er niet één komen opdagen……
Ha ha ha tuurlijk niet, Pluk was voor mij!!
Er is geen fantasie voor nodig, Pluk is met me mee gegaan.
Alle toebehoren werden meegeleverd en daar gingen we dan, op naar huis. Wat ben ik nog altijd blij met haar. Ik heb heel wat honden gehad maar zo een als Pluk echt niet.
Ze hoort je wel maar doet er niet altijd wat mee, super eigenwijs, gek op kinderen vooral als ze iets te eten hebben, vind bijna iedereen leuk, gaat stoïcijns haar gangetje en gaat graag met me mee op pad. Als ik planten bekijk of oogst staat ze aan het gras te knagen.
Drukke jonge honden corrigeert ze netjes met een duidelijke snauw, opvoeden noem ik het.
Naar de buiten drumcirkels in Wijdenes ging Pluk ook altijd mee en dat vond ze fantastisch, ze ligt dan in het gras en geniet van de klanken of misschien wel de trillingen. Thuis overigens ook, ik gaf laatst een tik op m’n drum om hem vervolgens op te hangen aan de muur en daar kwam meteen Pluk aangesneld en ging op het vloerkleedje liggen alsof ze wilde zeggen drum maar even. Oké doe ik, Pluk verbouwd het kleedje een beetje en ligt te genieten, nou ja te snurken is beter gezegd.
Nog niet zo lang geleden ging ik met twee vriendinnen drummen bij één van de twee in de tuin. Zij had pas een jong hondje en ik had Pluk mee.
Pluk gaat altijd eerst haar snuffel ronde en schenkt het jonge speelse puppy totaal geen aandacht maar toen het snuffelen klaar was vond ze het jonge ding toch wel grappig vooral toen hij een paar brokjes kreeg. Afijn wij gingen buiten drummen en de pup zat bij ons. Met dat we begonnen te drummen begon de pup te piepen en z’n baasje zei, hij houd niet van drummen en ze wilde hem oppakken. Ik zei niet doen laat hem maar even, Pluk lost het wel op. En meteen kwam Pluk er aan en ging rustig liggen naast de pup.
Het puppy volgde het voorbeeld en wij hebben heerlijk gedrumd. Weer een les geslaagd.
Marja Frederiks